(ur. 24 listopada 1955^[1]) – polski lekarz, internista, profesor nauk medycznych. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu chorób wewnętrznych, angiologii, hipertensjologii, schorzeń nerek i przeszczepów narządów^[1][2]. Od 2013 członek korespondent, od 2025 członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk^[1][3][4], prezes katowickiego oddziału tej instytucji^[2]. Funkcję członka korespondenta sprawuje również w Polskiej Akademii Umiejętności^[2]. Jest wykładowcą i kierownikiem Wydziału Lekarskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach oraz wiceprzewodniczącym Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego^[2].

Doktoryzował się w 1983 roku^[1], habilitację otrzymał siedem lat później (1990) na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej pisząc pracę zatytułowaną „Rola układu wewnątrzwydzielniczego w patogenezie różnych postaci etiologicznych nadciśnienia tętniczego”^[2]. Tytuł profesora nauk medycznych nadano mu w 1996 roku^[1][2].

Uczeń Franciszka Kokota – profesora, lekarza nefrologa i endokrynologa^[5].

Autor lub współautor następujących pozycji książkowych^[6]:

• Hipertensjologia. Patogeneza, diagnostyka i leczenie nadciśnienia tętniczego, wyd. 2, Kraków: Medycyna Praktyczna, 2015, ISBN 978-83-7430-468-9, OCLC 934695314.
• Nadciśnienie tętnicze. Patogeneza, prewencja, diagnostyka i leczenie, wyd. I, Kraków: Medycyna Praktyczna, 2018, ISBN 978-83-7430-565-5, OCLC 1077471444.
• Nadciśnienie nerkopochodne, wyd. 1, Kraków: Medycyna Praktyczna, 2003, ISBN 978-83-89015-58-7, OCLC 60500516.
• Aspekty medyczne, psychologiczne, socjologiczne i ekonomiczne starzenia się ludzi w Polsce, Poznań: Termedia Wydawnictwa Medyczne, 2012, ISBN 978-83-62138-81-4, OCLC 804781122.
• Postępy w nefrologii i nadciśnieniu tętniczym. Tom XVII, wyd. I, Kraków: Medycyna Praktyczna, 2018, ISBN 978-83-7430-574-7, OCLC 1080884851.

Uhonorowany m.in.^[1]:

• Nagrodami Ministra Zdrowia za osiągnięcia naukowe i dydaktyczne w dziedzinie nauk medycznych (trzykrotnie – 1995, 2008, 2010),
• Nagrodami Rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (pięciokrotnie – 2006 oraz rokrocznie w latach 2011–2015),
• Złotym Krzyżem Zasługi (2007)^[7],
• Honorowym Orderem Lauru 50-lecia Śląskiej AM (1998),
• Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2004),
• Medalem Stulecia Towarzystwa Internistów Polskich (2006),
• Nagrodą Silver Plate Award przyznaną mu przez Hungarian Kidney Foundation (2010),
• Nagrodą Sandora Koranyiego, przyznaną mu przez Węgierskie Towarzystwo Nefrologiczne (2014),
• Tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Semmelweisa w Budapeszcie (2011)
• Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2023)^[8]